De communicatie tussen inlichtingendiensten, politie en het crisiscentrum gebeurt doorgaans onbeveiligd. Geklassifiseerde gegevens worden per chauffeur gebracht. De krant De Tijd kon het jaarverslag van het federaal parket inkijken en merkte daar op dat de communicatie tussen terrorismebestrijders alles behalve efficiënt of veilig verloopt. Als het niet geklassifiseerd is dan worden gegevens onbeveiligd via fax, […]

De communicatie tussen inlichtingendiensten, politie en het crisiscentrum gebeurt doorgaans onbeveiligd. Geklassifiseerde gegevens worden per chauffeur gebracht.

De krant De Tijd kon het jaarverslag van het federaal parket inkijken en merkte daar op dat de communicatie tussen terrorismebestrijders alles behalve efficiënt of veilig verloopt. Als het niet geklassifiseerd is dan worden gegevens onbeveiligd via fax, internet of e-mail verzonden.

Gaat het om geklassifiseerde informatie dan mag dat niet onbeveiligd. Maar in plaats van ze dan beveiligd te verzenden worden die gegevens met chauffeurs naar de verschillende verantwoordelijken gestuurd.

Een andere methode is dat politiediensten de afgedrukte informatie ophalen of kopiëren naar een usb-stick.

Papieren dossiers
Het verhaal lijkt sterk op wat onze redactie eerder deze week vernam van enkele advocaten. Zij bevestigden dat de Belgische justitie nauwelijks technologie gebruikt en dat een dossier in praktijk één papieren bundel is.

Dat zorgt er voor dat zulke dossiers ook regelmatig verloren gaan en dat men voor inzage, of het indienen van bepaalde zaken steeds fysiek ter plaatse moet gaan.

Dat verliezen van een dossier kan overigens ook door diefstal. Zo zegt Federaal procureur Johan Delmulle in De Tijd dat er geen permanente nachtbewaking is voor het Brussels Justitiepaleis waar alle terreurdossiers liggen.